آقای دکتر آرام فر خداحافظ!!
خدای من چقدر مزه ی این خداحافظی تلخه!!
باورم نمی شه!!
ولی مثل این که نمی شه واقعا!!
و ما باید خداحافظی کنیمممممم ...
من نه هاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا ...
من قراره از یک استاد بامزه خداحافظی کنم!
استادی که باهاش خو گرفته بودم!!
و همیشه هم هست!
و نمرده!! و داره زندگیشو می کنه و خیلی وقت ها با کارها و حاشیه هاش اعصابمو خرد می کنه!!
و حرص و لج منو در می یاره!
ولی باید باهاش خداحافظی کنم و قبول کنم که تموم شده!
من رفتممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممم ...
هوووووووووووووووووووووورااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا...
می خوام برم و بترکووونمممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممم...
هورااااااااااا ...

بای بای
+ نوشته شده در شنبه بیستم تیر ۱۳۹۴ ساعت 19:40 توسط HIH
|
به نام کسی که خود می اید...